miðvikudagur, júlí 26, 2006

Gorgeir

Þetta sumar hefur verið með eindæmum misfallið upp og niður. Rosalegar sveiflur af leiðindum og óþarfa rugli. Samt það skemmtilegasta við þetta sumar hvað ég er ekki búinn að standa í neinum tilfinningalegum vandmálum að óþörfu. Enda er svoleiðis rugl bara eitthvað fyrir konur og annarslags aumingja.

Hróarskelda er örugglega hápunkturinn á þessu sumri. Þetta var bara fyllerí í 10 daga og æðislegir tónleikar í þokkabót. Stemmingin svo fáránlega góð og ekkert vesen með neitt nema tjaldið mitt sem við murkuðum lífið úr seinasta daginn og skildum eftir. Þetta rúmfatalagers tjald hafði það sér að einkenni að sjúga í sig allan raka á kvöldin sem það mögulega gat þannig að marr blotnaði eins og ég veit ekki hvað á kvöldin. Svo vaknaði maður á morgnana í einhverjum fokking bökunarofni, ekki allveg það þægilegasta í heimi. Annars voru öll böndin sem ég sá að standa undir sínu og allt var fokkings æðislegt. Sömululeiðis voru fylleríin í Köben allgert meistaraverk. Borðaði Krókadíl og Kengúru seinasta daginn minn þarna og ég veit ekki hvað og hvað.

Svo er ég líka búinn að flytja í Kópavoginn. Hamrakór 8 nánartiltekið. Þetta er eiginlega hálfkláruð hola. En ég er útaf fyrir mig í 25 fermetra bilskúr með eigið baðherbergi og ég veit ekki hvað og hvað.

Annars stendur sumarið yfir ennþá og ég á enn eftir Ítalíuferð sem ég þarf að hamra í.

Þannig að eitthvað er eftir af rugli.

Ble

p.s Erla María er best

laugardagur, maí 27, 2006

Sömmer

Nú er sumarið komið og með tvær nýjar vinnur í höfn sem skila ágætlega af sér. Á daginn vinn á Olís í mjódd sem slöngutemjari. Og um helgar vinn ég á Hverfisbarnum. Þetta eru bæði voðalega easy going djobb þannig að ég hef ekkert mikið um það segja. Svo þann 25. næsta mánaðar liggur leið mín til Danmerkur á Hróarskeldu og verður það ansi tryllt. Fullur allan tíman að æla á allt og alla. Þar að auki er line upið ekki af verri endanum þetta árið.

Opeth (já!!!!!!!!)
Deftones
Tool
Guns n´Roses
Bob Dylan
Í svörtum fötum
Maggi Eiríks
Flock of Seaguls

og margir fleiri sem ég nenni ekki að nefna

Annars eiga meistararnir í Black Crowes hug minn allan með laginu sínu Hard To Handle.

Einum of hressir tappar og þetta lag bætir upp fyrir þetta fokkings sígauna lúkk á þeim.

Mamma þín.....sælar

föstudagur, apríl 28, 2006

Krukka með hor

Bjarni félagi minn átti afmæli. Að vanda var voða lítið annað í stöðunni en að vera fullur vitlaus og ógeðslegur. Sem reyndist verða að raunveruleika. Við ösnuðumst á A.Hansen í Hafnarfirði og urðum ansi áfengjaðir. Næsta sem ég veit hittum við rússa sem buðu okkur í innsta hring rússnesku mafíunar. Vissi ég þá að ég var orðinn vel yfir meðalmörk í áfengisdrykkju. Þannig að við fórum og stálum skipi sem virkaði ekki. Nú var allt orðið tómt í hugmyndabankanum, þannig að það var ákveðið að taka röltarann á Hafnafjörðin þangað til að við myndum finna næstu Esso stöð. Eftir misheppnað innbrot og samsetningu á söngleik fundum við Esso stöð. Þar var migið í ruslatunnur og kveikt í bensíni.

Þangað til að ég gafst upp afsakaði mig að fara heim og stakk undan með kærustunni hans Bjarna (réttara sagt skutlaði hún mér og Bjarna heim).

Ble

föstudagur, apríl 21, 2006

Klukka

Ég hef ekki skrifað á þetta blogg í lengri tíma því ég var hundeltur af löggunni í mánuð fyrir smygl á munntóbaki. Seinustu blogg hafa verið smán á þessi blessuðu rit hérna. Einhver helvítis tilfinninga böl og volæði sem enginn gæti framkvæmt nema kona á alvarlegri tilvistakreppu sem er að grenja yfir Titanic 1300 asta skiptið. Ég slæ á allar tilfinningar sem kalla fram tár og annarsslags ég er karlmaður sem ét steinull og drekk lakkþynni í morgunmat.

Ég get voða lítið sagt um seinustu mánuði. Ég hef flakkað frá nokkrum vinnustöðum eftir að ég hætti í skóla. Ég byrjaði fyrst hjá Landflutningum Samskip. Ok þessi staður virkaði fínt svona fyrstu 2-3 vikurnar. Svo byrjaði þetta að verða svolítið þreytandi. En þetta tók smá upptúr þegar að Sævar félagi minn byrjaði að vinna þarna. Hlutir sem voru áður sjálfsmorð á andlegu hliðina reyndust ágætir en svo byrjaði ruglið. Ég fattaði að yfirmaðurinn minn er eiginhagsmunasinni frá Vestmanneyjum, Vestmanneyjar er bara samansafn af hálfvitum og þroskaheftum einstaklingum. Þessi heltanaði rugludallur gaf mér æðislega skriflega áminningu og hótaði mér lífláti og sagði hann gæti rekið mig hvenær sem er. Innilega til hamingju með það vera big man í einhverju vörulagers starfi og klárað aldrei menntaskóla og GERA EKKERT ANNAÐ EN AÐ BÖGGA MIG PERSÓNULEGA. Svo sá ég hann í auglýsingu frá kringlunni mánuði seinna.....ekki það að það skipti það miklu. Sömuleiðis komst ég að því að sumir samstarfsfélagar mínir voru mongólítar sem éta sitt eigið hor og skíta kleinuhringjum. Allaveganna ég kvaddi þennan stað eftir tveggja mánaða pyntingar og óþarfa helvítis leiðindi með því að skíta á tölvuskjáinn hjá yfirmanninum.....já ég kúkaði á tölvuskjáinn hans.

Svo byrjaði næsta grín.....ÚTILÍF. Góðann daginn get ég aðstoðað (sagt með klisjulegri og mjúkri rödd, sem hentaði helst símadömu á phonesex línu) þurfti ég að endurtaka í tvær vikur. Þessi vinnustaður var skárri að mörgu leiti fyrir utan það að ég þurfti að selja hjól....ég því miður á mjög sorglegan feril af hjólanotkun þar sem mínar hjólaathafnir enduðu oft misþyrmingum á mínum eigin líkama við það að reyna einhver loftköst og aðrar kúnstir sem enginn maður með réttu viti ætti að vilja framkvæma. Þannig að þetta var eins og að setja virkann alkahólista í vinnu við bjórbruggun. Ég var líka með mongólíta þarna sem samstarfsmann nema þessi át ekki horið sitt og skeit kleinuhringjum. Þessi maður var með rassgat fyrir munn og hann talaði ekki han skeit með kjaftinum....og eina sem hann reyndi var að kúka á mig með kjaftingum. Endaði með því að seinasta daginn í Útilíf þá sagði ég við hann beint "ÉG SKIL EKKI ÞAÐ SEM ÞÚ SEGIR ÞVÍ ÞÚ ERT MEÐ RASSGAT FYRIR MUNN OG KÚKAR BARA MEÐ HONUM FÁVITINN ÞINN!!!!". Þann sama dag mætti ég ekki aftur.

Núna vinn ég kvöldvinnu hjá 365 við að hringja út og bjóða áskriftir hjá Stöð 2. Það er ágætt því það er enginn að bögga mig og ég kann að smjaðra til fólk. Gæti sannfært suma um að éta börnin sín ef það væri leyfinlegt.

Annars er ég bara sáttur sem stendur...bæ

laugardagur, desember 31, 2005

Bless ár

Er það ekki dæmalaust hvað maður er aldrei ánægður með hlutina í lífinu og vill alltaf hafa það betra og betra sama hversu langt maður kemst í þægindum. Ég er með rosalegan vott af þessu. Mig dreymir um ekkert heitara en að vera annarstaðar...mest í öðru landi. En ég meina er ekki nóg hér? Eða er það satt að Ísland er rusl. Og það er bara ógeðslega kúl að vera hérna því að Björk bjó hérna einu sinni og Sigur Rós eru hér (fuck Sigur Rós). Hvað hippókritaða litla ísland er svo hryllilega ömurlegt og súrt að það þarf að kæfa sig í frumleika. Við höfum ekkert annað þannig að verum geðveikt skrýtin og arty. Sem er eiginlega soldið við öll. Hvert sem maður fer er mjög auðvelt að greina íslendinga því þeir eru ALGERALEGA einir á báti. Þar að auki fylgjum við þeir meiningu að vera mainstream sé dauðadómur. Að fylgja trendi sé slæmt, en það er trend í sjálfu sér þannig að þetta er eitt stórt skot í hausinn. Við erum blekkt af sjálfum okkur. Við gersamlega meigum ekki standa á sama stalli og aðrir. Við verðum gjörsamlega að brjótast undan ísnum og finna The fucking meaning of life. Vandamálið að það er enginn ís sem við þurfum að brjótast undan. En ég meina við erum kannski ekkert öll svona. Ég bara skil þetta ekki. Þessi hrokafulla þjóð er allveg keyra sig fram og aftur í sínum eigin skít, og brosa svo bara því þeir halda að þeir séu að mala gull. Ég sé meira hugmyndaflug í smákrakka að éta sinn eiginn skít úr bleyjunni. Sættum okkur við það. Við erum einstök á þann hátt að við erum eins og allir aðrir en trúum því ekki og þess vegna reynum við og teljum okkur trú um að við séum ein á báti. Rusl ég er farinn að tala í hringi

Eða er Ísland geðveikt gott og við erum bara geðveikt ekki svona eins og ég var að skrifa um? Mér er skítsama, mig langar samt að fara héðan.

Annars er það bara mitt mál. HOMMAR

Já ég vill að það sé alltaf sumar. Og það sé bara snjór í fjöllunum.

Annars er ég góður.

Jú ég verð víst að kveðja þetta ár. Bless 2005...þín verður minnst eins og öllum hinum árunum.

Maður ársins: Gaurinn sem er valinn það af einhverjum Hr.Semvelurmannársins.

Kona ársins: Ég

Plata ársins: In Between Dreams með Jack Johnson því það er alltaf sumar hjá þessum meli. Og hann surfar líka...fuck hvað þessi gaur verður bara besti vinur minn.

Versta Plata ársins: ALLAR FUCKING JÓLAPLÖTURNAR SEM KOMU ÚT ÞESSI JÓL MEÐ SAMA FÓLKINU AFTUR OG AFTUR...nema með KK og Ellen þau eru kúl.

Sena ársins: Verslunarmannarhelgin mín...fuck hvað hún var einum of hellvíti (tvö L í helvítis) svöl ég á aldrei eftir að gleyma henni.

Tilgangslausast ársins: Þessi fucking upptalning á "ársins". Gerir fólk örugglega þunglyndara en Elliot Smith.

Annars bara takk og ég vona að þið verðið ógeðslega full á morgun og ælið á foreldra ykkar þegar þið komið heim.

þriðjudagur, desember 27, 2005

Röbbish

Erfitt er að segja hvort manni þarf alltaf að líka við þá sem maður elskar. Að geta elskað einhvern en ekki líkað við hann er frekar erfitt state of mind. Eins og að vera beðinn um að gera eitthvað sem þér er meinilla við og þú verður að gera það, því eitthvað segir þér að þú bara gersamlega verður. Elska einhvern....eða kannski meira væntumþykja. Ég er að tala um platónska ást...semsé til vina og foreldra og svona. Það er erfitt að hafa einhvern mjög nálægt sér, en návera hans reitir þig til hinnar verstu reiði sem til er. Maður gæti allveg orðið heví bitur og orðið fúll úti allt og alla fyrir það...en í stað þess að gera það. Tja vorkennir maður einstaklingnum fyrir að vera svona andstyggilegur. Eða hvort hann sé í raun andstyggilegur, kannski er þetta maður sjálfur sem er að skapa þetta vesen og er að mynda óþarfa hatur á persónunni. En þegar fleiri en einn er á sömu skoðun, hvað getur maður þá haldið. Togstreita sem á víst að gera mann almennt brjálaðann á vægu stigi. En afhverju alltaf þá að vera við það að missa geðheilsuna við hvert svona vandamál. Ef maður getur skapað sér svona vandamál (nema kannski sköpun manns á vandamálinu sé ekki mikil í þessu tilviki þannig að þetta er að fara svolítið út fyrir efnið...en jæja) þá hef ég alltaf trú á því að maður geti funduið andstæðuna og leyst þá vandamálið að mestu leyti.
Það er held ég hægt með allt. Ef maður nær að gera eitthvað neikvætt sem getur skaðað mann á einn eða annan hátt, er þá ekki hægt að gera algerlega andstöðuna? Svo finnst mér fólk of mikið nú til dags vera meira að líta á slæmu hliðarnar á hlutunum. Vera í raun óþarfa neikvætt eða svartsýnt, sökséð ef fólk er með alvarleg geðræn vandamál á háu stigi þá er þetta eftilvill réttlætanlegt að vissu leyti. Jú því þegar brjálunin er svo mikil að þú ræður þér varla sjálfur..þá held ég að þú vinnir lýtið á geðheilsunni sjálfur.

Annars veit ég voðalega lítið hvað ég á við með þessu.

gefið mér endilega álit. annars gæti ég hafað komið þessi mun betur frá mér ef ég væri ekki svona þreyttur.

sunnudagur, desember 25, 2005

Jól

Jólin. Rassgat...ég komst í samasem ekkert jólaskap. Mig grunar lúmskt að hellvítis vinnan hafi tekið allt frá mér sem á að flokkast undir jólaskap. Jú því þegar maður vinnur sem jólasveinn meira en 12 tíma þá fer maður að fá leið á þessum jólaundirbúningi. Þannig að ég fór og lagði mig í gær til svona eikkað yfir 6 . Fór fram át minn hamborgarahrygg og opnaði pakka. Svo bara fékk ég mér ís og chillaði.

Góð gjöf:
Small Stone

Slæm gjöf:
Limp Bizkit: Greatest Hitz. Afi er ekki allveg maðurinn til að velja tónlist handa manni

en jæja Gleðileg jól.

verið ógeðslega full yfir hátíðirnar...ég verð það allaveganna.

blé